Kadınlara Dair ile ilgili hadisler

Peygamber Efendimiz -sallallahu aleyhi ve sellem- dünyanın ve içindekilerin bir süre zevk alınıp sonra sona ereceğini ve dünyadaki en iyi varlığın; kendisine baktığında onu mutlu eden, ona bir şey yapmasını emrettiğinde itaat eden, yokluğunda kendisini (namusunu) ve kocasının malını koruyan saliha bir eş olduğunu haber vermiştir.

• Allah'ın kullarına helal kıldığı dünya nimetlerinden kibirlenip israf etmeden faydalanmak caizdir.
• Saliha bir eş seçmek teşvik edilmiştir. Çünkü saliha bir kadın, kocası Rabbine itaat ederken yardımcı olur.
• Dünya metaının en hayırlısı; Allah'a itaat etmekte kullanılan veya itaat etmeye yardımcı olan şeydir.

Peygamber Efendimiz -sallallahu aleyhi ve sellem- dünyanın tatlarının çekici, görüntüsünün yeşil olduğunu haber vermiştir. Bundan dolayı insan ona aldanır, onunla meşgul olur ve onu en önem verdiği şey haline getirir. Şüphesiz Allah Subhânehû ve Teâlâ nasıl hareket edeceğimizi, O'na itaat mi edeceğiz yoksa isyan mı edeceğimizi görmek için dünya hayatını bazımızın diğerlerine miras bıraktığı bir yer kılmıştır. Sonra şöyle buyurmuştur: Dünya metası ve süsünün sizi aldatmasından sakının ki Allah'ın size emrettiği şeyleri terk etmeye ve yasakladığı şeyleri yapmaya götürmesin. Dünya fitneleri arasında sakınılması gereken en büyük fitne kadın fitnesidir. Şüphesiz İsrailoğulları arasında gerçekleşen ilk fitne bu olmuştur.

• Takvalı olmak, dünyanın görünüş ve süslerine aldanmamak teşvik edilmiştir.
• Kadınlara bakmak, mahrem olmayan erkeklerle bir arada bulunmaları ve benzeri gibi fitnelerden sakındırılmıştır.
• Dünyadaki en büyük fitne kadın fitnesidir.
• Geçmiş ümmetlerden öğüt ve ibret alınmalıdır. İsrailoğulları'nın başına gelen diğerlerinin de başına gelebilir.
• Eğer erkeğin eşi ise kadının fitnesi kocasını kaldıramayacağı masraflarla sorumlu tutup, onu dini sorumluluklarından uzaklaştırmaya, dünyalık şeyler peşinde koşup helak olmasına sebep olabilir. Eğer mahrem olmayan özelliklerde dışarıda açık ve süslenmiş dolaşan bir kadın ise erkekler ile bir arada bulunup onları baştan çıkarabilir ve doğru yoldan sapmalarına neden olabilir. Hatta çeşitli derecelerde zinaya düşmeye bile yol açabilir. Bundan dolayı Mümin, Yüce Allah'a sımsıkı sarılmalı ve kadınların fitnesinden kurtulmayı istemelidir.

Peygamber Efendimiz -sallallahu aleyhi ve sellem- kocanın, karısına haksızlık yapmaya, onu terk etmeye ve ondan yüz çevirmeye yol açacak kadar nefret etmesini yasaklamıştır. İnsan doğuştan kusurludur ve eğer hanımında bulunan kötü bir karakterden hoşlanmazsa onda başka iyi bir karakter bulur. Kendine yakışan güzel huya razı olur, razı olmadığı kötü huya sabreder. Bu da onun sabırlı olmasını ve hanımından ayrılmak isteyecek kadar nefret etmemesini sağlar.

• Müminin eşiyle yaşadığı her türlü anlaşmazlıkta duygulara ve geçici ani tepkilere değil, adaletli olmaya ve aklın hakemliğine başvurması öğütlenmiştir.
• Müminin bir erkek, iman etmiş bir kadından ayrılacak kadar nefret etmemelidir. Aksine; nefret ettiği şeyi, sevdiği şeyle göz ardı etmelidir.
• Eşler arasında geçimli ve dost olmak teşvik edilmiştir.
• İman, güzel ahlakı gerektirir, dolayısıyla imanlı hiçbir erkek veya kadın güzel ahlaktan yoksun olmamalıdır. İman, o ikisinde övgüye değer niteliklerin bulunmasını gerektirir.

Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem- mahrem olmayan kadınlarla bir araya bulunmak hususunda uyarmış ve şöyle buyurmuştur: (Mahreminiz olmayan) Kadınların yanına girmekten ve o kadınların da sizin yanınıza girmelerinden sakının. Ensar'dan bir adam şöyle dedi: Peki, kocanın akrabaları hakkında ne dersin? Meselâ kocanın erkek kardeşi, kardeşinin oğlu, amcası, amcasının oğlu, kız kardeşinin oğlu ve benzeri kimseler… Yani kadın evli olmasaydı kendileriyle evlenmesi dinen caiz olan akrabalar hakkında hüküm nedir? Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurmuştur: "Onlardan, ölümden sakındığınız gibi sakının!” Çünkü kocanın baba ve oğulları dışındaki erkek akrabaları ile halvet(bir yerde yalnız kalmak), fitneye ve dinde helâke götürür. Kocanın, babaları ve oğulları dışındaki akrabaları, yabancı bir erkekten bile daha çok men edilmeye lâyıktır. Zira kocanın akrabasıyla halvet, yabancı biriyle halvete göre daha sık gerçekleşir; ondan şer beklenmesi daha muhtemeldir ve fitneye düşme imkânı daha fazladır. Bunun sebebi, kadına ulaşmasının ve onunla baş başa kalmasının genellikle yadırganmaması; buna engel olunmamasıdır. Ayrıca ondan bütünüyle kaçınmak da mümkün değildir; zira örf ve âdette bu konuda gevşek davranılır ve erkek, kardeşinin eşiyle baş başa kalabilir. Bu yönüyle o, çirkinliği ve doğurduğu fesat bakımından ölüme benzer. Yabancı bir erkek ise zaten kendisinden sakınılır.

• Mahrem olmayan kadınların yanına girmek ve onlarla bir arada yalnız kalmak yasaklanmıştır; bu yasak, zinaya götüren yolları kapatmak (sedd-i zerîa) içindir.
• Bu hüküm, kocanın erkek kardeşi ve diğer akrabalarından olup kadına mahrem olmayan yabancı erkeklerin tamamı için geneldir. Ayrıca, söz konusu ziyaretin halveti gerektirir nitelikte olması şartının da göz önünde bulundurulması gerekir.
• Genel olarak insanın harama yanlışa düşme ihtimali bulunan ortamlardan uzak durması; şerre düşme korkusuyla hareket etmesi gerekir.
• Nevevî -rahimehullah- şöyle söylemiştir: Dil âlimleri, el-Ahmâ kelimesinin kadının kocasının akrabaları için kullanıldığı konusunda ittifak etmişlerdir. Buna; kocanın babası, amcası, erkek kardeşi, kardeşinin oğlu, amcasın oğlu ve benzeri kimseler dahildir. el-Ahtân ise erkeğin eşinin akrabalarıdır. el-Ashâr (hısımlar) kelimesi ise her iki grubu da kapsayacak şekilde kullanılır.
• Kocanın kadına mahrem olmayan erkek akrabaları ölüme benzetilmiştir. İbn Hacer -rahimehullah- şöyle demiştir: Araplar, hoş karşılanmayan ve çok çirkin görülen bir şeyi ölüm ile nitelendirirler. Bu benzetmenin yönü şudur: Günah meydana gelirse dinin ölümü söz konusudur; halvet gerçekleşip günah işlenir ve (zina sabit olursa) recm cezası gerekirse, bu durumda halvette bulunanın ölümü gerçekleşir. Ayrıca, kadının kocası, kıskançlığının onu boşamaya sevk etmesi hâlinde, kadının aile düzeninin yıkılması ve helâke sürüklenmesi söz konusu olur.

Peygamber, -sallallahu aleyhi ve sellem-, bir bayram için namazgâha gitti. Kadınlara kendilerine özel bir öğüt vereceğine söz vermişti; o gün bu sözünü yerine getirdi ve şöyle dedi: Ey kadınlar! Sadaka verin ve çokça istiğfar edin. Bunlar, günahların silinmesinin en büyük sebeplerindendir. Zira İsra Gecesi'nde, sizin Cehennem ahalisinin çoğunluğu olduğunuzu gördüm. İçlerinden akıl, görüş ve vakar sahibi bir kadın şöyle dedi: Ey Allah’ın Rasulü! Biz neden cehennem ehlinin çoğunluğunu oluşturuyoruz? Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurdu: Bunun birkaç sebebi vardır: Çokça lânet eder ve söver, ayrıca kocanın hakkını inkâr edersiniz. Sonra onları şöyle tarif etti: Sizin kadar akıl ve din bakımından eksik olup da, akıl, anlayış, tedbir ve işlerini sağlam tutma yönünden kararlı bir kişiye daha baskın gelenini görmedim. Kadın şöyle dedi: Ey Allah'ın Rasûlü! Akıl ve din noksanlığı nedir? Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurdu: Akıl eksikliğine gelince, bunun sebebi iki kadının şahitliğinin bir erkeğin şahitliğine denk olmasıdır; işte bu akıl eksikliğidir. Din eksikliği ise, hayız sebebiyle geceler ve günler boyunca namaz kılamamaları ve yine hayız sebebiyle Ramazan günlerinde oruç tutmamalarıdır; işte bu da din eksikliğidir. Ancak bundan dolayı kınanmazlar ve sorumlu tutulmazlar; çünkü bu yaratılışın bir parçasıdır. Tıpkı insanın fıtraten mala düşkün, işlerinde aceleci ve cahil oluşu gibi. Fakat Nebi -sallallahu aleyhi ve sellem- bunu, onlara aldanma konusunda bir uyarı olarak zikretmiştir.

• Kadınların bayram namazına gelmeleri ve onlara özel olarak vaazlar verilmesi müstehaptır.
• Kocanın hakkını inkâr etmek ve çokça lânet etmek büyük günahlardandır; çünkü Cehennemle tehdit edilmesi, o günahın büyük günahlardan olduğunun alametlerindendir.
• Hadiste, imanın artması ve eksilmesi olduğuna dair bir açıklama vardır. Kim, ibadetini artırırsa imanı ve dini artar. Kim de, ibadetini azaltırsa dini de azalır.
• Nevevî -rahimehullah- şöyle demiştir: Akıl artıp eksilmeye uygundur; aynı şekilde iman da böyledir. Kadınlardaki eksiklikten bahsedilmesinin amacı, onları bundan dolayı suçlamak değildir. Çünkü bu, yaratılışın bir parçasıdır. Ancak bunun zikredilmesindeki amaç, onlarla fitneye düşmelerine karşı bir uyarıdır. Bu yüzden ceza, eksiklik üzerine değil, nankörlük ve diğer şeyler hakkında belirtilmiştir. Dindeki noksanlık, sadece günah olan şeylerle sınırlı değil, aksine bundan daha geneldir.
• Hadiste, talebenin âlimin sözünün, tabi olanın da tabi olduğu kimsenin sözünün manasını anlamadığı takdirde onu tekrar gözden geçirmesi belirtilmiştir.
• Hadiste kadının şahitliğinin erkeğin şahitliğinin yarısı olduğu belirtilmektedir. Bunun sebebi ise onun hafıza ve dikkatle kayıt altına alma yönünden daha az güçlü olmasıdır.
• İbn Hacer -rahimehullah- “Sizden daha akıl ve dince eksik birini görmedim...” rivayeti için şöyle demiştir: Bana öyle geliyor ki, Cehennemliklerin çoğunluğunu onların oluşturmasının sebeplerinden biri de budur. Çünkü eğer bunlar akıllı bir adamın aklını kaybetmesine ve yapmaması gereken şeyleri yapmasına veya söylemesi gereken şeyleri söylemesine sebep oluyorsa, o zaman günaha ortak olmuş ve günahı artırmış olurlar.
• Bir kadının âdet döneminde namaz kılması ve oruç tutması haramdır. Aynı şey yeni doğum yapmış bir kadın için de geçerlidir. Daha sonra temizlendiklerinde ise sadece tutamadıkları oruçları kaza ederler (namazları kaza etmezler).
• Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem-'in güzel ahlakı ifade edilmiştir. Bu sebeple kadınların sorularına azarlamadan, kınamadan cevap vermiştir.
• İbn Hacer -rahimehullah- şöyle demiştir: Sadaka, azabı def eder. İnsanlar arasındaki bazı günahlara da kefaret olabilir.
• Nevevî -rahimehullah- şöyle demiştir: Kadınlardaki din noksanlığı, hayız (adet) dönemlerinde namazı ve orucu terk etmelerinden kaynaklanmaktadır. Çünkü ibadeti çok olanın imanı ve dindarlığı artar; ibadeti azalanın ise dindarlığı azalır. Sonra dindarlıktaki bu azalma bazen (kulun) günahkar olacağı bir şekilde gerçekleşir; bir mazereti olmaksızın farz olan namazı, orucu veya diğer vacip ibadetleri terk eden kimse gibi. Bazen de mazeretsiz olduğu halde kendisine vacip olmayan cuma namazını, gazveyi (cihadı) veya benzeri şeyleri terk eden kimse gibi günah gerektirmeyen bir şekilde olur. Bazen ise hayızlı kadının namaz ve orucu terk etmesi gibi, bizzat (dinen) bununla mükellef tutulduğu (bunu yapmaması emredildiği) bir şekilde olabilir.

Peygamber Efendimiz -sallallahu aleyhi ve sellem- dört şeyi yasaklamıştır: Birincisi: Bir kadının kocası veya kendisi ile evlenmeleri ebediyen yasak olan mahremlerinden biri olmadan iki günlük mesafeye gitmesi yasaklanmıştır. İkincisi: Bir Müslümanın, Ramazan Bayramı ve Kurban Bayramının ilk gününde ister adak olarak, ister nafile olarak, ister kefaret olarak oruç tutması haram kılınmıştır. Üçüncüsü: İkindi namazından sonra Güneş batıncaya kadar, sabah namazından sonra Güneş doğuncaya kadar nafile namaz kılmak yasaklanmıştır. Dördüncüsü: Bu üç mescidin dışındaki herhangi bir mescide gitmek, oraya gitmenin faziletlerine inanmak ve orada sevapların kat kat artacağına inanmak yasaklanmıştır. Namaz kılmak için (burada zikri geçen üç mescit haricindeki) başka mescitlere yolculuk yapılmaz. Çünkü sevabı sadece bu üç mescit; Mescid-i Haram, Mescid-i Nebevi ve Mescid-i Aksa'da kılınan namazlarda kat kat fazla verilecektir.

• Bir kadının mahremsiz yolculuk yapması caiz değildir.
• Kadın, yolculukta başka bir kadına mahrem olamaz. Çünkü Rasûlullah şöyle buyurmuştur: “Kocası veya mahremi.”
• Kocası ve mahremi olmayan kadına yolculuk olarak isimlendirilen her şey haram kılınmıştır. Bu hadis, soruyu soran kişinin durumuna ve konumuna göredir.
• Bir kadının mahremi; kocası, babası, oğlu, amcası, dayısı gibi akrabalık nedeniyle evlenmesi ebediyen yasak olan kişilerdir. Ya da emzirme yoluyla süt babası, süt amcası veya evlilik yoluyla kocasının babası gibi olan kimselerdir. Yetişkin bir Müslüman, aklı başında ve güvenilir olmalıdır. Mahremin amacı kadını korumak, kollamak ve onun işlerini yapmaktır.
• İslam hukuku kadını önemser, korur ve kollar.
• Sabah ve ikindi namazlarının farzı kılındıktan sonra kılınan mutlak nafile namazlar geçerli değildir. Kazaya kalmış farz namazlar, tahiyyetü'l mescit ve benzeri sebebi olan nafile namazlar bu yasaktan müstesna kılınmıştır.
• Güneş doğduktan hemen sonra namaz kılmak haramdır. Bilakis Güneşin yüksekliği bir mızrak boyu yükselmesi gerekir. O da yaklaşık olarak on, on beş dakika kadardır.
• İkindi namazının süresi gün batımına kadar devam eder.
• Üç mescidi ziyaret etmek için yola çıkmak caizdir.
• Üç mescidin fazileti ve diğerlerine üstünlüğü ifade edilmiştir.
• Peygamber Efendimiz -sallallahu aleyhi ve sellem-'in kabri dahi olsa, kabirleri ziyaret etmek için yolculuk yapmak caiz değildir. Medine'de bulunan veya meşru bir amaç ya da caiz bir iş yapmak için Medine'ye gelen herkesin Nebi -aleyhisselam-'ın kabrini ziyaret etmesi caizdir.

Hadisin manası: Namazda tesbih (subhanallah demek) erkeklere, tasfîk (sağ eliyle sol elinin üzerine vurmak) da kadınlara mahsustur. Müslim'in rivayetinde ''Namazda'' ilavesi gelmiştir. Manası: Namaz kılındığı esnada bir başkasını uyarmayı gerektiren bir durum gerekirse yahut namazda meydana gelen bir hatadan dolayı imama uyan bir kimsenin imamı uyarması gerekirse yahut kör bir kimsenin kuyuya düşecek olduğunu görmesi gibi bir durumda veyahut içeri giren biri izin istediğinde yahut da namaz kılan başka birisine bir işi haber vermeyi istediğinde bu ve benzeri durumlarda erkekler "Subhanallah" der ve uyarmak istediği şeyi anlatmak için bunu yaparlar. Bu erkekler içindir. Kadına gelince, onun namazında bir şey olursa (alkışlamak gibi) bir eliyle diğer elinin üzerine vurmak suretiyle bunu haber verir. Bunu, ne şekilde olursa olsun bir elini diğer eline vurarak yapar. Bütün bunlar namazdan olmayan sözlerin namazdan uzaklaştırılması içindir. Çünkü namaz; Allah -Subhanehu ve Teâlâ-'ya münâcât edilecek yerdir. Konuşmaya gerek duyulduğunda da namazdaki sözlere benzer birşey söylemek meşru kılınmıştır. Bu şey ise tesbih (Subhanallah) etmektir.

Bu hadis; kadını, kocası cinsel ihtiyacını gidermek için çağırdığında ona icabet etmesinin gerekliliğine delalet etmektedir. Eğer bunu yapmaz ise kendisini meleklerin lanetine sunmuş olur. Buhari'deki rivayete göre kocanın bu duruma kızması ile sınırlıdır. Ancak buna razı olursa bir beis yoktur. Aynı şekilde eğer kadın kocasıyla birlikte olamıyacak kadar hastalık gibi şeri bir özrü yada yatağa gitmeye mani olacak bir özrü varsa bundada bir beis yoktur. Eğer bu kocanın hanımı üzerinde hakkı ise kadının bu çağrıya icabet etmesi farzdır. Aynı şekilde kocada hanımından böyle bir talep görürse kadının yaptığı gibi bu çağrıya icabet etmesi güzeldir. Çünkü Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: "Onlarla iyi geçinin".

Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem- bir adamın kendisi için yabancı olan bir kadının yanında gecelemesini ve gece yanında kalmasını yasaklamıştır.Ve özellikle de dul kadının yanında.Çünkü onun yanına genellikle daha fazla girilir.Bakireye gelince genel olarak korunur ve erkeklerden çokça uzak durur.Çünkü o öncelikli olarak insanların yanına girme konusunda gevşek davrandıkları dul kadının yanına girmeyi yasaklarsa bakirenin yasaklanması daha önceliklidir.Bundan hanımını, soy bağı sebebiyle anne,kız ve kız kardeş gibi kendisine evlenmesi haram olan,süt emzirme sebebiyle süt annesi gibi ya da evlilik yoluyla hanımının annesi istisna edilmiştir.''Gecelemesin'' sözünden anlaşılan söylenmek istenilen şey değildir.O da yabancının yanında gündüz kalması ve halvet olmasının ve diğer şekilde caiz olacağıdır.Çünkü sahih-i Buhârî'de gece sınırlaması olmadan yasak ifadesi varid olmuştur.Lakin mahrem olan güvenilir değilse kadın ile başka bayanların olması gerekir.

Ümeyme binti Rukayka -radıyallahu anha- şöyle rivayet etmiştir: Ensar'dan bazı kadınlarla birlikte Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem-'e gelerek, Allah'a hiçbir şeyi ortak koşmayacaklarına, hırsızlık yapmayacaklarına, zina etmeyeceklerine, iftira atmayacaklarına ve doğru olan şeyde ona isyan etmeyeceklerine dair biat ettiler. Bunun üzerine Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurdu: Yapabildiğiniz ve gücünüzün yettiği ölçüde. Biz de dedik ki: "Allah ve Rasûlü bize karşı çok daha merhametlidir. Gelin, Ey Allah'ın Rasûlü! Erkeklerin yaptığı gibi el sıkışarak size biat edelim." Bunun üzerine, -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurdu: Kadınlarla el sıkışmam ama yüz kadına verdiğim söz ve onlardan biat almam, bir kadına verdiğim sözle ve bir kadından aldığım biatle aynıdır.

• Bu hadis, Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem-'in kadınlardan biat alma şeklini açıklamaktadır.
• Mahrem olmayan kadınlarla tokalaşmak haramdır.
• Dini yükümlülükler güç yetirebilme ve kudret sahibi olmaya bağlıdır.

Ebû Hureyre -radıyallahu anh- kadınlarla geçinme hakkında haber vermiştir. Nebi -sallallahu aleyhi ve sellem- dedi ki: Size tavsiyede bulunacağım bu vasiyyeti kabul edin. Bu tavsiye; sizin, kadınlara iyi muamele yapmanızdır. Çünkü kadınlar akılda, dinde, düşüncede ve işlerinin çoğunda eksiktirler. Muhakkak ki onlar kaburga kemiğinden yaratılmışlardır. Adem -aleyhissalatu vesselam- Allah, onu babasız ve annesiz yaratmıştır. Onu topraktan yaratıp ona ol demiş, o da hemen olmuştur. Allah Teâlâ, ondan insanı yaratıp çıkartmak istediği zaman hanımını ondan yaratmıştır. Onu Adem'in eğri olan kaburgasından yaratmıştır. Böylece kadın eğri kaburgadan yaratılmıştır. Eğer ondan faydalanmak istersen bu hâliyle de faydalanabilirsin. Şayet doğrultayım dersen kırarsın. Bir insan kadından faydalanmak isterse ondan bu eğrilikle beraber faydalanır. İnsan elde olana razı olur. Onun düzelmesini istesen dahi düzelemeyecektir. Buna da imkanı olmayacaktır. Kadın dininde doğru yolda olursa bile tabiatının gerektirdiği şeyde düzgün olmayacaktır. Her şeyde eşinin, istediği gibi olmayacaktır. Mutlaka terslik olacaktır. Mutlaka kendisindeki eksiklikle beraber kusur olacaktır. Şayet onu doğrultayım dersen kırarsın. Onu kırmakta boşamaktır. Bunun manası senin istediğin şekilde düzgün olması mümkün değildir. O zaman da ondan ümidini kesersin ve boşarsın.

Abdullah b. Zem`a -radıyallahu anh- Nebi -sallallahu aleyhi ve sellem-'i birgün devesi üzerinde hutbe okurken dinlediğini haber vermiştir. Çünkü Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in özelliği bir şeyi yaparken kendisini zorlamazdı; olmayanı istemez, şer'î olarak bir taksir ya da haddi aşma yoksa, var olanı da geri çevirmezdi. Nebi -sallallahu aleyhi ve sellem- hutbe verirken Abdullah b. Zem'a -radıyallahu anh- O'nu işitmiş, verdiği hutbenin bir kısmında Sâlih -aleyhisselâm-’a mucize olarak verilen dişi devesinden ve deveyi öldüren adamdan bahsetmiştir. Deveyi öldüren bu kimseye Güzar denilirdi ve bu adam kavmin en şerlisiydi. Kavminde menfaat için çok ifsat çıkaran eşi benzeri olmayan birisi olarak vasf edilmiştir. Sonra Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- hutbesine şöyle devam etmiştir: «Sizden biriniz karısını, köleyi döver gibi dövmeye kalkışıyor.» Bu ifade köleyi edeplendirmek için şiddetli bir şekilde dövmenin cevazını ifade etmektedir. Bu dereceye ulaşmadan kadınların dövülmesinin cevazına imalı olarak vurgu yapılmıştır. Hadisin metninde akıllı olan bir kimsenin hanımını şiddetli bir şekilde dövüp, sonra da günün geri kalan kısmında ya da gecesinde onunla cima etmesinin akıl almaz olduğuna vurgu yapılmıştır. Genellikle dövülen dövenden kaçar. Bunun zemmedildiğine işaret vardır. Eğer dayak gerekli ise onu kaçıracak kadar şiddetli olmaması gerekir. Edeplendirmede ve vurmada aşırı gitmemek gerekir. Sonra yellenmeden ötürü gülmemelerini tavsiye etmiştir. Çünkü bu erkekliğe yakışmaz. Aynı zamanda da bu saygınlığa leke sürer. Bunu kötülemek için şöyle buyurdu: «İnsan bizzat kendisinin de yaptığı bir şeye ne diye güler?» Çünkü gülmek ancak garip ve acaip olan bir şey için olur. Sadece gülmenin belirtileri yüz hatlarında ortaya çıakrsa buna tebessüm denir. Eğer daha güçlü ve bununla birlikte sesli olursa buna da gülmek denir. Bundan da daha fazla olursa o da kahkaha olarak isimlendirilir. Bu yellenme eylemi her kimse tarafından yapılan birşey olduğuna göre insan kendisinin de yaptığı bu şeye niye güler.?

İbn Abbas -radıyallahu anhuma-, Atâ b. Ebî Rebâh'a şöyle dedi: "Sana Cennet ehli kadınlardan birini göstereyim mi?" Atâ, “Evet.” dedi. Bunun üzerine İbn Abbas: “İşte şu Habeşli siyahî kadın! O, Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem-'e gelerek, ‘Bende bir hastalık var. Sara nöbeti geçiriyorum. Nöbet sırasında farkında olmadan üzerim açılıyor ve bedenimden bazı yerler görünüyor. Benim için Allah'a dua edin de bana şifa versin.’ dedi. Nebî -aleyhisselam- da şöyle buyurdu: “Dilersen sabredersin; karşılığında sana Cennet vardır. Dilersen Allah'a dua ederim de sana şifa verir.” Kadın: “Öyleyse sabrederim.” dedi. Ardından, “Fakat nöbet geçirdiğimde üzerim açılıyor. Allah'a dua edin de nöbet geçirdiğim zaman üzerim açılmasın.” dedi. Bunun üzerine Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- onun için Allah'a dua etti.

• Dünyada karşılaşılan musibetlere sabretmek, Cennete girmeye vesile olur.
• Nevevî -rahimehullah- şöyle demiştir: Bu hadiste, sara (epilepsi) hastalığına sabreden kimsenin, buna karşılık en mükemmel şekilde sevap kazanacağına delil vardır.
• Sahâbe hanımlarının iffet ve hayâ sahibi olduklarını, örtünmeye büyük önem verdiklerini gösterir. Allah onlardan razı olsun. Nitekim bu kadın vücudunun bir kısmının görülmesinden çok korkuyordu.
• İbn Hacer -rahimehullah- şöyle demiştir: “Kendisinde buna güç bulunduğunu bilen ve meşakkatli olanı yerine getirmekte zorluk çekmeyeceğinden emin olan kimse için, ruhsatla amel etmek yerine azîmeti tercih etmek daha faziletlidir.”
• İbn Hacer -rahimehullah- şöyle demiştir: “Bu hadiste, bütün hastalıkların tedavisinde dua etmek ve Allah'a sığınmanın, ilaçlarla tedavi olmaktan daha etkili ve daha faydalı olduğuna işaret vardır. Duanın bedende meydana getirdiği etki ve tesir, maddî ilaçların etkisinden daha büyüktür. Ancak bunun fayda vermesi iki şarta bağlıdır: Birincisi, hasta ile ilgili olup onun niyetinin samimi ve içten olmasıdır. İkincisi ise tedavi eden kimse ile ilgilidir; onun Allah'a yönelişinin güçlü olması, kalbinin takvâ ve tevekkülle kuvvet bulmasıdır. Allah en doğrusunu bilir.”
• İbn Hacer -rahimehullah- şöyle demiştir: Bu hadiste, tedavi olmayı terk etmenin câiz olduğuna dair delil vardır.

İbn Ömer -radıyallahu anhumâ- Şüphesiz ki Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem-'in şöyle dediğini rivayet etti:Kadınlarınız camiye gitmek için sizden izin isterlerse, onlara engel olmasın.Kadının cemaat faziletini almasına engel olmaması için.Ve bu hadiste kadının namaz kılmak için mescide gitmesinin hükmünün açıklanması vardır ki o da caizdir.Abdullah b. Ömer -radıyallahu anh-'ın oğullarından biri bu hadisi anlattığı zaman hazır bulunuyordu.Zamanın Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem-'in zamanından farklı olarak kadınların süslenmede çok daha genişleyerek değiştiğini gördü.Kıskançlık onu kadınları korumaya itti.Bu sözün üzerine şöyle dedi -kanun koyana itiraz etme kastı olmadan- Allah'a yemin olsun ki onları engelleyeceğim.Babası onun sözünde itiraz ediyormuş gibi anladı.-Bu red edişiyle- Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem-'in bu konudaki sünnetine karşı.Allah ve Rasûlu için kızması onu oğluna çok aşırı sövmeye itti.Ve Abdullah b. Ömer -radıyallahu anhumâ- dedi ki:sana Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'den haber vereceğim.Ve sen Allah'a yemin olsun ki ben onları engelleceğim diyorsun?

Bu hadis, İslam'ın temel ilkelerinden biri olan kadın ve yetim gibi zayıflara şefkatle yaklaşma hususunu pekiştirmektedir. Bu hadiste Nebi -sallallahu aleyhi ve sellem-, kadın ve yetimin hakkına özen gösterme hususunda mübalağa yaparak dikkatleri çekmiştir. Çünkü bu ikisinin sığınacakları ve onları müdafa edecek bir makamları yoktur. Nebi -sallallahu aleyhi ve sellem- o ikisinin hakkını alanları sıkıntıya, meşakkate ve zora sokmuştur.

Nebi -sallallahu aleyhi ve sellem- gecenin bir kısmında kalkıp namaz kılan ve karısını da (namaz kılması için) uyandıran kimsenin, uykunun baskın gelmesi yahut fazla tembellikten dolayı karısı kalkmak istemediği zaman onun yüzüne hafifçe su serper. Çünkü o, Allah’ın rahmetini hak etmektedir. Tam aksi durum kadın için de geçerlidir. O da kocasını kaldırır.

Asıl itibariyle yalan söylemek haramdır. Zira Nebi -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurmuştur: "Yalandan sakının.Yalan insanı fucura/günaha, o da Cehennem'e götürür. Kişi durmadan yalan söyler ve yalanın peşine düşerse Allah katında yalancılardan yazılır." Müslim rivayet etmiştir. Ancak şu üç konuda yalan söylemeye izin verilmiştir: -İki kişi arasını bulup, düzeltmek için söylenen yalan -Savaş sırasında söylenen yalan -Eşler arasında söylenen yalan Bu üç hususta yalan söylemenin caiz olduğuna dair delil sünnette bulunmaktadır. Çünkü bu durumlarda hiç bir zarar yoktur, aksine yarar ve fayda vardır. Birincisi: Birbirine küs iki kişi yahut iki kabile arasını bulmak ve düzeltmek için söylenen yalan. Böyle bir durumda kişi aralarında anlaşmazlık olan insanlara birbirlerinden hayırlı ve güzel sözler nakleder. Kendisi hakkında övgüyle bahsettiğini ve birbirlerini güzel vasıflarla andıklarını aktarır. Aslında böyle şeyler duymamıştır. Ne var ki bu şekilde davranarak iki kişinin arasını düzeltmek, kırgınlık ve gücenmişliği ortadan kaldırmak istemektedir. Bir kimsenin bu kasıtla yalan söylemesi caizdir. Kişi böylece arada olan düşmanlık, buğz, husumet ve öfkeyi ortadan kaldırmaya çalışır. İkincisi: Savaşta söylenen yalan. Bu durumda kişi kendisini son derece güçlü ve kuvvetli gösterir. Böylece kendi safında olan ordusunu teşvik eder, düşmanı da tuzağa düşürür. Yahut Müslüman ordularının sayısının çok olduğu ve çok sayıda takviye geldiği haberini gönderir. Veyahut arkana bak, arkanda birisi var şimdi seni vuracak gibi sözler söyler. Bütün bunlar caizdir. Zira bu tür yalanlarda İslam ve Müslümanlar için son derece yarar ve faydalar bulunmaktadır. Üçüncüsü: Erkeğin hanımına, kadının da kocasına yalan söylemesi. Örneğin sen benim için en sevimli insansın, senin gibi bir insanı çok istedim gibi aralarında sevgi ve muhabbeti doğurup, daim edecek kelimeler sarf ederler. Bu tür sözleri konuşmakta fayda ve yarar olduğundan dolayı caizdir. Karı koca arasında söylenecek yalan aralarında sevgi ve muhabbeti, güzel geçinmeyi sağlaması ile sınırlıdır. Nevevî -rahimehullah- şöyle demiştir: "Erkeğin karısına, kadının da kocasına yalan söylemesinin hedefi, ortada olmayan sevgi ve muhabbeti izhar edip, ortaya çıkarmak olmalıdır. Ancak yapmaları gereken bir şeyi yapmamak yahut hakları olmayan bir şeyi elde etmek için yalan söylemek Müslümanların icması ile haramdır. Şerh-u Muslim, Nevevî, 16/158. Hafız İbn Hacer -rahimehullah- ise şöyle demiştir: "Kadın ve erkeğin söylediği yalanın, yapmaları gereken bir şeyi yapmamak, yahut hakları olmayan bir şeyi elde etmek için söylenen yalan olmadığı hakkında alimler ittifak etmişlerdir."

Müminlerin annesi Âişe -radıyallahu anha-'ya Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem-'in evdeki davranışları ve neler yaptığı soruldu. Âişle -radıyallahu anha- şöyle dedi: "O da diğer insanlar gibi bir insandı, kendisinin ve ailesinin hizmetinde bulunurdu; koyununu sağar, elbisesini yamardı, ayakkabısını onarır ve kovasını tamir ederdi. Namaz için kamet getirildiğinde ise hiç gecikmeden namaza çıkardı.”

• Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem-'in tevazusunun ve ailesine karşı iyilik ve güzel muamelesinin mükemmelliği ifade edilmiştir.
• Dünyevi işler, insanın namazdan uzaklaşmasına neden olmamalıdır.
• Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem- namazı ilk vaktinde kılmaya çok önem verirdi.
• İbn Hacer -rahimehullah- şöyle demiştir:Bu hadiste tevazuya teşvik, kibirden uzak durma ve kişinin ailesine hizmet etmesinin fazileti vardır.

Bir kadın Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem-'e kocasının kendisiyle beraber başka bir eşinin olduğunu söyledi.Şöyle söylemek istiyor:Kocam bana şunu şunu verdi ve o yalancıdır.Ancak kumasını kızdırmak istiyor.Böyle yaparsa ona günah varmıdır?Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem- kendisinde olmayan bir şeyle gösteriş yapan ve övünen kişinin sahtekar ve yalancı olduğunu haber veriyor.

Bir kadın Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem-'e gelip erkeklerin bizim de olması gereken bütün vaktini alıyorlar dedi.Günün diğer vakitlerinde sürekli seninle olmaları sebebiyle seninle karşılaşacağımız ve dinimiz hakkında soru soracağımız bir vakit bulamıyoruz.Kadınlar topluluğu için özel bir gün belirle ki seninle görüşelim ve bize dini işlerimizi öğret.Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem-'in özellikle ayırdğı bir günde kadınlar toplandılar.Onlara gitti ve ona Allah Teâlâ'nın öğrettiği ve kadınların ihtiyaçları olan ilmi onlara öğretti.Sonra da onları içlerinden bir kadının erkek olsun kız olsun üç çocuğu ölürse,onları sabırlı ecrini Allah'tan bekler bir şekilde ahirete gönderir ise günahları sebebiyle ateşe girmesi gerekli olsa bile başına gelen bu musibet onu koruyacaktır.Bir kadın iki çocuk gönderenler için de üç çocuğu ölen gibi geçerli midir?''Bunun üzerine Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-: Evet, iki çocuk gönderenin ecri de üç çocuk göndereninecri gibidir'' cevabını verdi.

Bu hadiste Âişe -radıyallahu anha- Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem-'in hanımları arasındaki adaletinin ne kadar kamil olduğundan bahsetmektedir. Sefere çıkmek istediğinde gönüllerini hoşnut etmek için hanımları arasında kura çekerdi. Hangi hanımının nasibi çıkarsa yanına onu alırdı. Çıkmış olduğu gazvelerin birisinde yine hanımları arasında kura çekti, bu beni mustalik gazvesiydi. Âişe -radıyallahu anha-'nın nasibi çıktı ve Rasûlullahla birlikte sefer etti. Sonra bu hadisenin Allah Teâlâ'nın hicab ayetini indirdikten sonra gerçekleştiğini haber verdi. Bir sonraki seferde hanımları arasında kura çekeceği bilinen bir şeydi. Çünkü bir önceki seferde nasibi çıkan hakkını almış oluyordu. En son kalan son seferde Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem- ile birlikte kura çekmeden çıkıyordu.

Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem- bir kadının velisinin ve ondan sorumlu kişinin kadınların camiye gitmesini engellemesini yasaklamıştır. Erkekler için bir ayartma sebebi olmamaları için, kadınların dışarı çıkarken koku sürmeden ve süslenmeden dışarı çıkmalarını emretmiştir.

• Eğer fitne olması hususunda bir güven varsa (fitneye sebebiyet verilmeyecekse) kadınların camide namaz kılmalarına, süslenmeden ve koku sürmeden dışarı çıkmalarına izin verilmiştir.
• Bu, bir kadının kocasının izni olmadan evinden ayrılmaması gerektiğine dair delil sayılmıştır. Kadının dışarı çıkabilmesi için kocasından izin alması gerekir.
• İslam, kadınlara önem verir ve onların ilim öğrenmek için dışarı çıkmak gibi kendileri için faydalı olabilecek şeyleri yapmalarına engel olmaz.
• Erkeğin kadın üzerindeki sorumluluğu, onu kollaması ve gözetmesinin önemini bildiren bir kanıttır.

Berîre -radıyallahu anha-’nın kocası bir köleydi ve ona Muğîs-radıyallahu anhu- deniliyordu. Aişe -radıyallahu anha-, Berîre-radıyallahu anha-’yı satın almadan önce onun hizmetinde bulunuyordu. Âişe -radıyallahu anha- onu satın alıp azat ettiğinde ona, kocası Muğîs’le evli kalıp kalmama hususunda tercih hakkı verildi. Berîre -radıyallahu anha- ayrılmayı seçti. Muğîs -radıyallahu anhu- ailesinin dağılmasına dayanamayıp Medine sokaklarında gözyaşları sakallarından süzülür bir şekilde ağlayarak Berîre’nin etrafında dolaşmaya başladı. Bu durumu Berîre -radıyallahu anha- duydu. Sevginin büyüklüğündendi. Böyle yaparak onu kararından vazgeçirmeyi ve onun kendisine dönmesini umut ediyordu. Allah Rasulü -sallallahu aleyhi ve sellem- Berîre'ye dedi ki: Ona (kocana) dönsen bunda senin için ecir vardır. Berîre -radıyallahu anha-; Ey Allah'ın Rasulü! Bana, ona geri dönmemi mi emrediyorsun? Dedi. Allah Rasulü -sallallahu aleyhi ve sellem-; “ Ben, sadece onun için aracılık yapıyorum.” dedi. Berîre -radıyallahu anha-’da; “Ona geri dönmem için ne bir sevgim ne de bir sebebim var.” dedi.

Enes b. Mâlik'in hadisi Ebû Talha'nın hasta bir erkek çocuğu olduğunu aktarmaktadır. Ebû Talha, Enes b. Mâlik -radıyallahu anh-'ın annesinin kocasıdır. Enes'in babasından sonra Ebû Talhayla evlenmiştir. Ebû Talha bazı işleri için evden çıkmıştığında hasta olan çocuğu vefat etmiştir. Eve döndüğü zaman: “Oğlumun durumu nedir?” diye sordu. Çocuğun annesi Ummu Süleym: O şimdi eskisinden daha rahat, dedi. Doğru söylemiştir çocuk en sakin bir haldeydi. Çünkü çocuk ölmüştü. Ebû Talha hanımının bu sözünden hastalıktan dolayı sakinleştiğini ve afiyet içinde olduğunu anlamıştır. Hanımı onun için akşam yemeği takdim etmiş, Ebû Talha oğlunun iyileştiğini zanederek akşam yemeğini yemiştir. Sonra hanımıyla cima ettikten sonra hanımı ona: “Çocuğu defnediniz” şüphesiz ki o vefat etmiştir dedi. Birinci rivayette böyle geçmektedir. Ebû Talha sabahleyin çocuğu defnedip, olup biteni Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem-'e anlattı. Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem-: “Bu gece ilişkide bulundunuz mu?” diye sordu. Ebû Talha: Evet, dedi. Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem-: “Allah'ım, bu ikisine mübârek kıl” diye dua etti. (Zamanı gelince) Ummu Süleym bir erkek çocuk doğurdu. Enes şöyle demiştir: Ebû Talha bana: “Çocuğu al, Peygamber’e götür” dedi ve damağına koyması için bir miktar hurmada gönderdi. Bunun sebebi Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem-'in tükürüğü çocuğun midesine ilk giren şey olsun bununla bereketlensin diyedir. Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem-: “Çocuğun yanında herhangi bir şey var mı?” diye sordu. Ben: Evet, bir kaç hurma var, dedim. Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem- hurmaları ağzına alıp çiğnedi ve mubarek tükürüğü ile karıştı böylelikle çocuğun kolay yutacağı hale geldi. Midesine ilk giren şey Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in ağzında ciğneyip tükürüğü ile karışan hurma olacaktı. Bununla onu bereketli kıldı. Sonra Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem- çiğnediği hurmaları ağzından çıkarıp çocuğun ağzına koydu ve damağını hafifçe yerleştirdi, adını da Abdullah koydu. Sonra bu çocuğun ileride dokuz çocuğunu oldu. Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in duasının bereketiyle bütün çocukları Kur’an’ı okuyup mânasını anlayan kimseler oldular.” Müslim’de ki rivayette: Ummu Süleym, ev halkına: Ebû Talha’ya ben haber vermedikce, oğlu hakkında hiç biriniz bir şey söylemeyiniz! diye tenbihledi. Sonra Ebû Talha eve geldi. Ummu Süleym akşam yemeğini getirdi. Ebû Talha yedi, içti. Yemekten sonra Ummu Süleym, eskiden olduğundan daha güzel süslendi kokular süründü. Hanımıyla ilişkiye girdikten sonra hanımı Ummu Süleym oğlunu sabine verilmesi gereken bir emanete benzeterek bir misal verdi. Ona: Ey Ebû Talha, bir millet, bir aileye emânet bir şey verseler de, sonra emânetlerini isteseler, iade etmeyebilirler mi, ne dersin? dedi. Ebû Talha: Hayır, (vermemezlik edemezler) dedi. Ummu Süleym: O halde oğlunu geri alınmış böyle bir emânet bil, dedi. Ebû Talha –radıyallahu anh- hanımından bunları duyduğunda çok kızdı ve: Mademki öyle, niçin hiç bir şey olmamış gibi davrandın? Şimdi de tutmuş, oğlumun durumunu bana haber veriyorsun, öyle mi? dedi. Derhal kalkıp Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-’e hanımını yaptıklarından dolayı şikayet etmek için gitti. Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- faydalanmaları için o ikisine dua ederek:“Geçen gecenizi Allah hakkınızda bereketli kılsın” buyurdu. Bu gecenizi sizin için hayırlı çocuk ve güzel semeresi olan bir gece kılsın. Ummu Süleym hâmile kaldı. Ummu Süleym ve kocası Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- ile birlikte bir yolculuktaydı. Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in adeti kafilenin geldiği haberini ulaştıran bir elçi göndermeden Medine'ye girmezdi. Bu sebeple Ebû Talha onun yanında kaldı, Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- yoluna devam etti. Ebû Talha Rabbine şu sözlerle dua etti: Rabbim! Sen çok iyi bilirsin ki ben, Rasûlün ile beraber Medine’den çıkmaktan, onunla beraber Medine’ye girmekten son derece memnun olurum. Fakat bu defa bildiğin sebepten takılıp kaldım. Bunun üzerine Ummu Süleym: Ebû Talha! Şimdi artık sancım kalmadı. Sen git, dedi. Medine’ye geldiklerinde Ummu Süleym’i yine doğum sancısı tuttu ve bir erkek çocuk doğurdu. Sonra Enes -radıyallahu anh-'a bu çocuğu Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem-'e götürmesini emretti. Bu çocuğu kimse emzirmesin, diye tembih etti. Çünkü ilk olarak çocuğun midesine Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem-'in tükürüğünün ulaşmasını istiyordu. Böylelikle her iki dünyada da ona fayda olarak dönecekti. Bu çocuğun üzerinde kendisine bahşedilen salih, takvalı, başarılı çocuklarının çokluğuyla (bereketin) tesiri açıkça ortaya çıkmıştı. Bu hadisin açıklamasına şu bilgilerle son verelim: Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in bedeninden ayrılan bir şey ile teberrük bu ümmetten hiç bir kimsenin özelliği olmayıp yalnızca onun hususiyetindendir. Bunun en büyük delili ayetlerin nuzülüne ve dinin hakikatine şahitlik eden sahabeler “Hulafau'r-Raşidîn ve cennetle müjdelenen diğer sahabelerle teberruk etmemişlerdir.

Ömer b. Hattâb -radıyallahu anh -Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in yanına girmek için izin istedi.Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in yanında Kureyş'ten kadınlar vardı.Onunla konuşuyorlardı.Ondan çokça konuşup cevap vemesini istiyorlardı.Onun kendileri ile çokça konuşmasını isteyen ihtiyaçlarına ve sordukları fetvalarına cevap vermesini isteyen kadınlar anlamındadır.''Seslerinin yüksek olması'' Ömer -radıyallahu anh- girmek için izin isteyince onun sesini işittiler ve aceleyle örtüye doğru koştular.Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- onun girmesi için izin verdi.Ve o da girdi.Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- onların bu yaptıklarına gülüyordu.Ömer -radıyallahu anh- dedi ki:''Allah seni hep güldürsün ey Allah'ın Rasûlü! Allah senin gülmene sebep olan mutluluğu sürekli kılsın.Peygamber -sallalalhu aleyhi ve sellem- ona gülmesi o kadınların yaptıklarından olduğunu haber verdi.Zira Ömer -radıyallahu anh- gelmeden önce yüksek sesle konuşuyorlardı.Ömer -radıyallahu anh- gelince onun heybetinden ve ona olan hürmetten alelacele örtünmek için koşuştular.Ey Allah'ın Rasûlü! Senden çekinmelerine sen daha layıksın,dedi.Sonra da Ömer -radıyallahu anh- o kadınlara şöyle söyledi:Ey kendi nefislerinin düşmanları! Benden çekiniyorsunuz da Rasûlullah --sallallahu aleyhi ve sellem-'den çekinmiyorsunuz öyle mi,dedi.Kadınlar:Evet,sen Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in tersine daha sert ve daha haşinsin,dediler.Muhakkak ki şeytan Ömer -radıyallahu anh-'ı bir yoldan giderken görse ondan kaçar ve başka bir yoldan giderdi.

Bu hadiste bir kadın kendisini boşayıp oğlunuda ondan almak istediği zaman kocasını Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'e şikayet etmesi vardır.Bu kadın oğlunun kendisine kalması konusunda öncelik verilmesini gerektiren özellikler zikretti.Cenin iken karnı ona yuva,doğduktan sonra göğsü ona pınar, kucağı da onu içine alan yumuşak bir yer oldu.Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem-'de kadının kendisinden bahsettiği özelliklerini onayladı.Başkası ile evlenmediğin sürece bakımı konusunda sen hak sahibisin.''Eğer nikahlanırsan bakma konusunda ondan daha hak sahibi olmazsın.Bilakis babası daha çok hak eden olur.Bunun sebebi eğer kadın evlenirse oğlu onunla kalır.Ve bu yeni eşin evinde olur.Ve oda ona minnet eder ya da çocuk babasından daha fazla onunla alaka kurar.Ve belkide başka zararlar vuku bulur.